Երբ ամեն ինչ երազում է հոգու հետ, Երբ ամեն ինչ, խորհրդավոր ու խոհուն, Ցրնորում է կապույտ մութի աշխարհում… Չըկա ոչ մի սահման դնող պայծառ շող, Աղմուկի բեռ, մարդկային դեմք սիրտ մաշող.— Հիվանդ սիրտըդ չի՛ տրտնջում, չի՛ ցավում, Որպես երազ մոռացումի անձավում. Եվ թվում է, որ անեզր է ամեն ինչ — Ու ողջ կյա՛նքդ — մի անսահման քաղցր նինջ…
3Գրի՛ր տրված բառերի բացատրությունը: Մթնշաղ-Մութնուլույս, խոհուն-Լուրջ, նինջ-կիսաքուն, խորհրդավոր-Գաղտնիքներ պարունակող, անսահման- Սահման չունեցող:
Բանաստեղծությունն ինչո՞ւ է կոչվում ,,Մթնշաղ,, , նոր վերնագիր հորինի՛ր:Մութ աշխհար
Ինչի՞ մասին է, ի՞նչ է ներկայացված: Բանաստղծը իր կյանքն համեմատում է մթնշաղի հետ։
Գրի՛ր շարադրություն բանաստեղծության տողերից մեկով․
Ես սիրում եմ մթնշաղը նրբակերտ
Կապույտ մութի աշխարհում
Որպես երազ մոռացումի անձավում
Թվում է, թե անեզր է ամեն ինչ
Երբ մենք մեր դասարանով ճամփորդության ենք մեկնում ,ճանապարհն ինձ թվում է անեզր :
Որովհետև շատ հետաքրքիր և արկածախնդրական օրեր ենք ունենում:
Մինչև հիմա կարծում էին, աշխարհում ամենից բարձր- ծառը Ամերիկայում աճող սեկվոյան է, նրա բարձրությունը երբեմն հարյուր մետրից էլ է անցնում: Բայց վերջերս Աֆրիկայում գտան հարյուր ութսունինը մետր բարձրություն ունեցող մի բաոբաբ ‘ սեկվոյայից մոտ երկու անգամ բարձր: Նրա բնի տրամագիծը 43,5 մետր է. կտրվածքի վրա ազատ կերպով կարող է տեղավորվել մի շենք: ամենից բարձր-ամենաբարձր աճող-աճեցնել բարձրություն ունեցող-բարձրահասակ երկու անգամ-կրկնակի
Հայերի երկիրը հայտնի է որպես տուֆի ու բազալտի երկիր: Հրաբուխից առաջացող քարերի տեսակները շատ վաղ ժամանակներից օգտագործվել են որպես շինարարական նյութ: Տուֆով կառուցված եկեղեցիներ, կամուրջներ ու մեծ թվով ժամանակակից նոր կառուցված բաներ կան: Բազալտի ու տուֆի հետ մեր երկրից դուրս են հանվել բարձր որակ ունեցող մարմար, գրանիտ ու պեմզա: Հայերի երկիրը-Հայաստան շինարարական նյութ-շինանյութ մեծ թվով-մեծաթիվ բարձր որակ -բարձրակարգ
«… Հունվարի 6-ին հրավիրվեց կոնսիլիում` բաղկացած 3 բժշկից: Բժիշկներն ասացին, որ ոչինչ անել հնարավոր չէ և պետք է րոպե առ րոպե սպասել վախճանին: Լույս 7-ի ամբողջ գիշերը չքնեց, մի քանի անգամ խնդրեց իրեն հագցնել և նստեցնել բազկաթոռին: Բայց 5 րոպե անգամ չէր կարողանում նստել: Ձեռքերն ու ոտքերը սառչում էին, և խնդրում էր դրանք շփել, իսկ ինքը հանգիստ էր: Հարցնում էր` ի՞նչ եմ ես կարծում, ու՞մ համար է ավելի դժվար` նրա՞, որ մեռնում է, թե՞ հարազատների, որ մնում են… Միայն ասում էր` որքան հնարավոր է շուտ գնանք Մոսկվա… … Առավոտյան ես գնացի հաջողացնելու մեր մեկնումը: Վերադարձա, նա խնդրեց բժիշկ հրավիրել… Գնացի այն ռազմա-սանիտարական գնացքի բժիշկին բերելու, որով մենք Սամարայից եկել էինք (գնացքը դեռ կանգնած էր Օրենբուրգ-1-ում, 9 վերստ հեռու): Երբ մենք մեկ ժամից հետո եկանք, նրա զարկերակը գրեթե չէր խփում, սակայն ֆելդշերին նա ճանաչեց և շատ ուրախացավ: Երբ սրսկում էինք, նա խոսում էր ու հարցնում. «Կարելի՞ է անվերջ սրսկել և այդպիսով կյանքը երկարացնել դարձյալ մեկ շաբաթով… …Կամֆորայից հետո երկու ժամ դեռ գիտակցությունը տեղն էր: Խնդրեց հանգիստ նստել իր մոտ և լաց չլինել ու չվազվզել: Այն ժամանակ ես դեռ չէի հասկանում, որ դա մահ է…»: Անահիտ Շահիջանյան
«Տերյանի վերջին խոսքերը. — Ու՞ր է իմ պայուսակը: Ես ընկնում եմ…» Սաքո Սուքիասյան
«… Թաղեցին Տերյանին այնպես, ինպես խնդրել էր նա իր բանաստեղծության մեջ` «Ինձ թաղեք, երբ վերջին վերջալույսն է մարում», հունվարյան կարճ օրվա վերջում, երեկոն իջնելուց առաջ: Շատ հայեր էին եկել, նրանք ծաղիկներ էին բերել` այն ամենը, ինչ կարելի էր ճարել ձմեռային քաղաքում: Հավաքվել էին նաև ինձ անծանոթ մարդիկ. բանակի շտաբից, նահանգգործկոմից, հարևան տների բնակիչները` ռուսներ, թաթարներ, լեհեր: Ես գերեզմանոց չգնացի. հոգեհացի էր պետք պատրաստվել, իսկ առանց տանտիրուհու այդպիսի գործերում յոլա չես գնա: Բայց ինձ հետո պատմեցին, որ այնտեղ էլ ամեն ինչ այնպես էր եղել, ինչպես կտակել էր ժամանակին բանաստեղծը. «Ինձ անխոս թաղեցեք…»: Մարգարիտ Վեքիլյան
Այլ հուշեր
… Ես սարսափելի հոգնել եմ, ահա թե ինչ, իմ սիրելիս, իմ լավ, իմ բարի բարեկամ: Վերջին ժամանակներս հաճախում էի համերգների և համոզվեցի, որ երաժշտությունը կյանքից լավ է: Երաժշտություն լսելիս ես զգում եմ այն, ինչը երբեք ի վիճակի չեմ ոչ մի խոսքերով արտահայտել: Դա օրհնյալ արվեստ է, և երջանիկ են նրանք, ովքեր հաղորդակից են նրան: Վայելեք երաժշտությունը…
Բարև ձեզ իմ անունը Ալեքս է ես ուրբատ որը գնացել եմ Դիլիջան ընտը շատ հետաքրք եր Ես արջին որ գիշեր գնացել ենք մանգալու քաղաք ընտը շատ Սիրունուն եգրոդ որը գնացել ենք եկեղեցի ջուղտակ վանկ ենդե շատ հետաքրքիրը եր երոդ որ գնացել ենք դեպի Երեվան:
Հունվարի 20 մենք մեր ջոկատով Արշակ Մարտիրոսյանի ղեկավարությամբ մեկնելու ենք Դիլիջան :Մեզ սպասում են հետաքրքիր և արկածախնդրական օրեր : Այցելելու ենք շատ հետաքրքիր վայրեր օրինակ Գոշավանք, Սևան, Գոշալիճ և պատրաստելուենք ղափամա: Իսկ երեկոյան զբոսնելու ենք Դիլիջան քաղաքում : Մեր ճամփորդությունը տևելու է երեք հրաշալի օր:
I had heard about this tradition while I was in Romania during the summer of 2004. Full disclosure: I was there for a mission trip and the tradition was disclosed to me like it was some evil Satanic ritual. I know better now. I actually had to do a little digging to find more information. This tradition is so fascinating! This isn’t the only tradition that Romanians do for New Year’s Eve, but it is certainly the most interesting. Romania has so much rich tradition that pre-dates Christianity. This tradition involves animal masks, bears, and dancing. People wear animal masks like goats, horses, and bears, and dance in their houses to ward off evil spirits, many going house to house. The “Dance of the Bear” is the most popular. These animal dances symbolize death, rebirth, and prosperity.
Ireland – Open Doors
A few days ago, I saw a meme floating around Facebook that said that according to Irish tradition, you open your door at midnight. Upon further investigating, there’s actually much more to this tradition. You have to open your front door and your back door! Just before midnight, you open your back door to let the “Olde year out.” Then, you open the front door to let the “new year in.” While doing this, you would also greet your neighbors (since they have their doors open too) and wish them a happy new year! I have a feeling people are going to open every door and cupboard in their house to show 2020 its way out.
Ալեքս Ստեփանյանի ուսումնական բլոգ 