Կար չկար մի կատու կար։ Շատ ընկերասեր կատու էր, միշտ շատ ուրախ էր։
Բայց օրերից մի օր պատահեց ասպիսի բան․
—Շատ լավ առավոտ է։
Ասում է կատուն․
—Ինչ սիրուն ծառեր են, ծաղիկներ են։
Ասում է կատուն և նկատում․
—Այս ո՞վ է լաց լինում։
Հարցրեց կատուն․
—Ես,- ասաց լաց լինող շունը։
—Ինչո՞ւ ես լաց լինում ընկեր,- հարցրեց կատուն։
—Ես ընկեր չունեմ, նույնիսկ մեկ հատ,-պատասխանեց շունը։
—Ես կդառնամ քեզ ընկեր,-պատասխանեց կատուն, և նրանք դառձան ամենալավ ընկերներ։
Ալեքս Ստեփանյանի ուսումնական բլոգ 